Persoonlijke verhalen

    Wat hulp voor een ander kan betekenen

    Dayalda

    Het is nog niet lang geleden dat Dayalda zich geïsoloeerd voelde.
    Dayalda

    Het is nog niet lang geleden dat Dayalda zich geïsoloeerd voelde. Als alleenstaande moeder van drie kinderen had ze haar handen vol aan haar drukke huishouden en haar baan. Tijd voor zichzelf had ze nauwelijks, een warme omgeving van vrienden en kennissen ontbrak.

    Hoe anders is dat nu. Via Maatschappelijk Werk kwam ze in contact met Handjehelpen. Zij hielpen haar aan een ‘netwerkmaatje’, een vrijwilliger die een hulpvrager ondersteunt bij het opbouwen en uitbreiden van een eigen netwerk. 

    “Vroeger durfde ik nauwelijks iemand aan te spreken, laat staan dat ik iemand om hulp durfde te vragen. Dankzij de gesprekken met mijn netwerkmaatje Rosan durf ik dat nu wél. Ik heb in het Antilliaans buurthuis meegedaan als model met een wedstrijd in klederdrachten uit Curaçao. Doodeng! En ik ga binnenkort samen met mijn buurvrouwen naar een concert van de Toppers. En we zijn ook al samen naar de film geweest. Wie had dat gedacht”, aldus Dayalda. 

    “Vroeger durfde ik nauwelijks iemand aan te spreken, laat staan dat ik iemand om hulp durfde te vragen.”

    Rosan is in haar dagelijks leven docent pedagogiek en didactiek. “Ik heb me bij Handjehelpen aangemeld omdat ik het fijn vind iets voor een ander te betekenen. Bij een netwerkmaatje komt het vooral aan op coachende en communicatieve vaardigheden. Dat past bij mij, ook gezien mijn professionele achtergrond. De training die ik bij Handjehelpen volgde, gaf mij praktische handvaten om gestructureerd met Dayalda aan de slag te gaan.”

    “Het was zó leuk om te zien hoe Dayalda stapje voor stapje meer zelfvertrouwen kreeg en steeds meer durfde. Voor mij was het een bijzondere ervaring om mee te gaan naar het Antilliaans buurthuis. Er ging een wereld voor mij open.”

    Tegenwoordig zien Rosan en Dayalda elkaar niet meer zo vaak. Dayalda: “Het is fijn te weten dat ik bij Rosan terecht kan, maar ik kan het nu alleen aan. Ik voel me zóveel sterker in het leven staan dan vroeger.” En Rosan? Die verheugt zich op de kennismaking met een nieuwe hulpvrager. 

     Terug