Tracking cookies

Om onze website nóg makkelijker en persoonlijker te maken zetten we cookies (en vergelijkbare technieken) in. Met deze cookies kunnen wij en derde partijen informatie over jou verzamelen en jouw internetgedrag binnen (en mogelijk ook buiten) onze website volgen. Als je hier mee akkoord gaat plaatsen we deze trackingcookies.

Ja, ik geef toestemmingNee bedankt

Nieuws

Alle nieuwsberichten op een rij
9 januari 2024

Houtens Nieuws: Interview maatjes Annie en Annemieke

"Door Annemieke ben ik meer gaan bewegen."
Houtens Nieuws: Interview maatjes Annie en Annemieke

Onderstaand artikel verscheen op 28 december 2023 op de website Houtensnieuws.nl

HOUTEN - Het is winter, we zoeken elkaar en de warmte op. Tijdens de feestdagen weten velen zich omringd door hun partner, familie en vrienden. We weten dat liefde en vriendschap overal te vinden zijn. Wij zochten het in een aantal koppels en vroegen hen wat hun band zo bijzonder en onmisbaar maakt. Vandaag ontmoeten we hulpvrager Annie Vermeulen (62) en vrijwilligster Annemieke de Hoop (61). Zij vonden elkaar door Handjehelpen. 

Handjehelpen koppelt mensen met een lichamelijke of psychische beperking aan een vrijwilliger. Annie heeft een psychische beperking en zocht zes jaar geleden een maatje om mee te wandelen. "Annemieke en ik ontmoetten elkaar voor het eerst in de zomer van 2018”, zegt Annie. Er was niet meteen een goede klik, maar dat was voor geen van de twee vrouwen een probleem. "We legden ons eerste contact met het drinken van een kopje thee, wandelden drie kwartier en sloten weer af met thee. Het was een kwestie van aankijken hoe het zou gaan. Ik was wel direct duidelijk. Als Annie geen klik met me voelde, moest ze dat eerlijk zeggen. Het kan gebeuren dat je niet bij elkaar past”, zegt Annemieke nuchter. Tijdens de wandelingen die zij twee jaar lang maakten, leerden zij elkaar kennen en vonden zelfs sterke raakvlakken in elkaar. Zij hebben beiden een zoon met een beperking. Dat bracht wederzijds begrip en herkenning. "Ik hou van handwerken, wat ook een leuk gespreksonderwerp bleek te zijn en vergeet het hebben van kinderen en kleinkinderen niet. Daar leef je voor als moeder en oma”, stelt Annie. "Door het delen van ervaringen en interesses ontstond wederzijds vertrouwen”, vult Annemieke aan, die voor Annie bij nood de derde contactpersoon is.

Sporten

De hulpvraag bestond eerst uit samen wandelen, dat groeide naar samen sporten. "Ik mocht niet meer zonder begeleiding naar de sportschool en vroeg Annemieke mee. Nu trekken we vier jaar samen op. Inmiddels vertrouw ik mijzelf weer en ga ik ook alleen als Annemieke eens niet mee kan, maar in principe gaan we samen”, vertelt Annie. Annemieke beaamt daarbij dat ze kampt met lichamelijk gezondheidsproblemen, waardoor ze wat vaker af moet zeggen dat ze zou willen. "Ik meld me niet aan als vrijwilliger om vervolgens af te moeten bellen. Daarvoor neem ik mijn taak te serieus. Maar gelukkig begrijpt Annie de situatie en ze wil dat ik blijf komen. Dat heeft uiteraard ook te maken met het vertrouwen in elkaar”, zegt Annemieke.

"Al is het maar een uur in de week, het is ook voor mij een waardevol uur. Daarin voelt het meer als een vriendschap."

Vastigheid

Kijkend naar elkaars waarde zegt Annie: "Annemieke heeft eraan bijgedragen dat ik gezonder ben geworden door meer te bewegen. Ik vond in haar een luisterend oor, waar de professionele hulpverlening onvoldoende tijd voor heeft. Annemieke geeft me vastigheid en helpt me in het vertrouwen van mezelf. Ik ben blij dat ik op iemand terug kan vallen als het mis gaat in de sportschool. Waar voor Annemieke’s komst veel wegviel, pak ik nu activiteiten terug en voel ik me minder afhankelijk." Annemieke op haar beurt geniet van het gezellig samen zijn: "Dat we ons leven delen, brengt ons dichter bij elkaar. Al is het maar een uur in de week, het is ook voor mij een waardevol uur. Daarin voelt het meer als een vriendschap. Ik kom echter nooit op andere momenten bij Annie, dan om te sporten.”

Waardering

Kijkend naar wat de vrouwen elkaar gunnen, zegt Annemieke tegen Annie: "Ik heb je dit nooit verteld, maar ik gun je een lieve zorgzame man. Een maatje waar je lief en leed mee deelt. Ook vind ik het echt lastig dat jij minder te besteden hebt dan ik. Jij leeft in de bijstand en ik kom aan met verhalen van vakanties. Wat ik oneerlijk en moeilijk te verkroppen vind, is dat ik wel voedsel naar de voedselbank mag brengen, maar niet aan jou mag geven. Ik zou het zo graag doen, maar als de gemeente daar lucht van krijgt, moet je geld inleveren. Dat wil ik zeker niet.” Annie waardeert deze blijk van medeleven en beantwoordt met: "Net vorige week gingen drie dure apparaten bijna tegelijk kapot. Ik redde het met dat kleine beetje spaargeld dat ik had. Maar het hakt er flink in met een bijstandsuitkering. En die man? Al ben ik dertien jaar alleen, ik ben niet op een man uit. Meer mensen gunnen het me en ja, ik mis wel eens die arm om mijn schouder. Gelukkig kan ik dag en nacht terecht bij verschillende mensen. Andersom gun ik jou, Annemieke, minder pijn en belemmeringen en ik gun je dat je het zo goed hebt. Geniet er gewoon van.”

 Terug