Door verder te klikken op onze website, accepteer je cookies en vergelijkbare technieken. 

| Meer informatie

Sluiten
https://www.handjehelpen.nl/hulp-nodig/specifieke-maatjes/logeeropvang/ervaringen/_490____NL
Ervaringen van een logeerhulp

Bijzonder om van dichtbij te mogen meemaken

Ina is medewerkster bij Handjehelpen en tevens één van de eerste logeeropvang vrijwilligers. Zij vertelt over haar ervaringen met logeeropvang:

"Via mijn werk bij Handjehelpen ontdekte ik de mogelijkheid van logeeropvang bij ons thuis. Door mijn partner en zoon Niels van (toen) 8 jaar moest er nog even over worden nagedacht. Toen we echter kort daarna de logeervraag van Evelien, een meisje van 6 maanden met het syndroom van Down, binnen kregen, was de knoop snel doorgehakt.

Van thee drinken naar logeren

De eerste kennismaking met de ouders vonden we erg spannend, we gingen bij hen op bezoek. Hoe vaak hadden we niet iemand met het syndroom van Down gezien, maar hoe anders zou dat zijn als het meisje bij ons over de vloer zou scharrelen? Dat we hiermee haar ouders een weekend in de maand konden ontlasten, maakte dat het voelde als een win-win situatie voor beide partijen. En zo zijn we er in gestapt. Voorzichtig hebben we de logeerafspraakjes opgebouwd. In eerste instantie was er nog geen sprake van logeren, maar van samen een kopje thee, naar een middagje spelen en toen een kort weekendje. Het ging goed en we vonden het fantastisch.

Gewoon meedraaien

Evelien draaide zo gewoon mogelijk mee in ons weekend leven. En onze Niels was een prachtige toevoeging. Evelien vond hem geweldig. Ze kroop over hem heen als hij op de grond TV lag te kijken. En hij knoopte voorzichtig haar jas dicht als we er op uit trokken. Natuurlijk vond hij het niet altijd even leuk, maar ook dat mocht bestaan. En wij vonden het bijzonder om van zo dichtbij de ontwikkeling van Evelien mee te maken.

We zijn er op gevoel ingestapt en hebben elkaar de ruimte gegeven. Zo is het ons gelukt om met zowel Evelien als haar ouders een goede band op te bouwen. De vooraf gevoelde spanning zat voor ons vooral in de vraag of het zou klikken tussen ons allemaal. De handicap van Evelien verdween steeds meer naar de achtergrond en werd voor ons steeds minder belangrijk. Het was slechts een deel van een prachtig mensje, waar we jarenlang met heel veel plezier een weekendje mee doorbrachten.

Sitemap | Privacyreglement | Disclaimer | Website door CM Specialist