Door verder te klikken op onze website, accepteer je cookies en vergelijkbare technieken. 

| Meer informatie

Sluiten
https://www.handjehelpen.nl/nieuws/vrijwilliger-van-de-maand/_586____NL

Truus Arts is vrijwilliger van de maand oktober

De gedroomde vrijwilligster, dat is Truus Arts (70) uit Woerden. Haar agenda staat volgepland met vrijwilligerswerk maar er is gelukkig ook nog plek voor haar 3 kinderen en 4 kleinkinderen.

“Hoe lang ik al vrijwilligerswerk doe weet ik niet precies, maar dat is ergens tussen de 20 en 25 jaar”, aldus de voormalig kraamverzorgster. “Ik heb al zoveel verschillende hulpvragen gehad. Vrijwilligerswerk is echt mijn hobby. Het fijne is dat ik zelf kan bepalen wanneer ik dat werk wil doen en dat is een heel groot voordeel. En iemand moet je echt nodig hebben, dat is wel een voorwaarde.”

 

Vrijwilligster Truus Arts met haar hulpvraagster Marijke Veen die dank zij Truus weer durft te fietsen

Haar meest recente vrijwilligerswerk voor Handjehelpen is het weer op de fiets helpen van Marijke. Zij heeft een herseninfarct gehad en is aan het revalideren. Ik zei tegen haar: “Elke woensdagmiddag is vanaf nu voor jou. Weer of geen weer, wij gaan samen wat doen. En we gaan nu fietsen!” Omdat Marijke haar evenwicht nog wat wankel is, had ze twee jaar niet gefietst. Ze vond het heel erg spannend maar bleef meteen anderhalf uur op de pedalen trappen toen ze met Truus op stap ging. Truus: “Ze was zo blij dat ze er weer uit was geweest, dat was prachtig om te zien.” En als het echt heel erg hard regent gaan we naar het tuincentrum of drinken we samen koffie.

Vijftien jaar mee-gezorgd voor een drieling

Truus zorgde ook lang voor een jongetje met autisme. Hij kwam dan op woensdagavond met het gezin mee-eten en bleef gezellig een nachtje slapen. De volgende ochtend werd hij dan weer met een busje opgehaald. “Soms stuurde ik mijn eigen kinderen de kamer uit zodat ik hem in alle rust iets aan kon leren. Dat werkte heel erg goed en mijn kinderen keken er niet meer van op.”
Een patiënt met MS bezocht ze drie keer per week. Een gescheiden moeder met een drieling behoort al 15 jaar tot haar ‘vaste vrijwilligerswerk’, één van die dochters komt nog steeds bij haar over de vloer. De kinderen zijn nu groter en hebben mijn hulp niet meer zo nodig, maar het was altijd heel erg dankbaar werk om daar te helpen. Ik heb ook wat afgesleept met kleding en schoenen voor die kinderen. Toen ik laatst 70 jaar werd hebben ze met zijn allen voor mij gekookt. Ze hadden geen geld voor een cadeau, maar die maaltijd was echt een heel erg mooi gebaar.

Bedrijfsongevalletje

In al die jaren vrijwilligerswerk is er maar één keertje iets fout gegaan bij Truus. Terwijl ze met een klein jochie op stap was aan de Rijnkade in Woerden. “Dat jongetje zat bij zijn moeder vaak in de buggy, maar ik vond het belangrijk dat hij zelf wat vaker liep. Net toen ik de voordeur van zijn huis wilde openmaken ging zijn buggy met daaraan mijn tas met mijn hele hebben en houden zo rechtstreeks het water in. Maar ik had wel heel stevig het handje van het jongetje vast, dat was het belangrijkste. Ik heb toen wel Handjehelpen gebeld en alles kwam tenslotte ook weer boven water.”

Casper Verheul: Vrijwilliger van de maand september

Casper Verheul is sinds een jaar vrijwilliger voor Handjehelpen en zijn brede interesses komen hem daarbij goed van pas. De 47 jarige Utrechter is vrijwilliger voor 2 mannen die beiden in zijn stad wonen. Wim Otto was zijn eerste hulpvrager. “Het was direct hartstikke leuk vanaf het eerste moment dat we elkaar zagen.

 

Hulpvrager Wim (l) met zijn vrijwilliger Casper Verheul op het jubileumfeest in het Spoorwegmuseum.

Caspar: Het klikte gewoon. Ik ga elke maandagavond bij hem op bezoek en om de week op woensdag.  Ik vraag altijd eerst hoe het met ’m gaat en daarna nemen we de post door, hebben we het over zijn familie, sport of andere zaken.  Als we zijn uitgekletst gaan we een spelletje doen, wandelen  of kijken we naar zijn aquarium. Wat voor een vissen het zijn weet ik niet, in ieder geval geen haaien. Ik weet precies wanneer hij goed in zijn vel zit, dat maakt hij heel veel grapjes.”
Hulpvrager Wim Otto (50) is erg enthousiast over Casper. “We kunnen het over van alles hebben, planten, auto’s noem maar op. Het leuke is dat als hij zijn onkostenvergoeding van Handjehelpen heeft gekregen hij trakteert op Chinees eten. Het is tussen ons echt wederzijds .”

Casper Verheul werkt via een reïntegratietraject  bij zorgcentrum De Bijnkershoek in Utrecht. Daar gaat hij op stap met bewoners die in een rolstoel zitten. Ook daar haalt hij veel voldoening uit. Elke donderdag zoekt hij voor Handjehelpen  hulpvrager Bertus op. Bertus ligt al 10 jaar op bed en voor hem laat Casper de hond uit, doet hij boodschapjes en de afwas. Ook luisteren ze veel naar muziek. Samen kletsen ze over boksen en worstelen, eten en allerlei andere zaken. Behalve over voetbal. Bertus is namelijk fan van FC Utrecht en Casper van Ajax….maar dat is dan wel het enige  onderwerp waarbij ze geen ‘klik’ hebben. “Als ik m een cijfer mag geven, geef ik hem direct een acht, ik verheug me elke donderdag om zijn komst. Ik kijk dan de hele ochtend op de klok of het al bijna één uur is. Hij is niet zomaar een vrijwilliger maar echt mijn maatje. Hij doet zo graag wat voor mij, ik ben heel erg tevreden over hem”, aldus de dolenthousiaste hulpvrager.

Sitemap | Privacyreglement | Disclaimer | Website door CM Specialist