In de media: Leeftijd een ding? Welnee.

Tekst: Nivine de Jong

Samen is leuker dan alleen. Bijna de helft van de Nederlanders voelt zich weleens eenzaam, of zoekt verbinding. Het Oranje Fonds helpt mensen met het vinden van een maatje, met behulp van verschillende organisaties. Driewekelijks delen maatjes hun verhaal met LINDA. en vertellen waarom het voor hen zo waardevol is.

Dat zijn deze week Wilma en Jill die elkaar leerden kennen via Handjehelpen.

Wilma en Jill

Zeven jaar geleden meldt Wilma zich aan bij de vrijwilligersorganisatie. “Ik werkte als doktersassistente, ging een dag minder werken en wilde er iets bij doen. Mijn specifieke vraag was kinderen en gezinnen ondersteunen, en zo ben ik met Jill in contact gekomen.”

Jill heeft licht autisme en een visuele- en gehoorbeperking, waardoor ze minder makkelijk alleen naar buiten kan. Jill: “Mijn ouders vroegen of ik een maatje toegewezen wilde krijgen, om af en toe iets leuks mee te doen. Dat leek me wel wat, ik wilde wel kijken hoe dat zou gaan.”

Maatjes

Aanvankelijk denken Jill en haar ouders dat een jong maatje goed bij haar zou passen. Jills moeder Linda vertelt: “Met iemand van (ongeveer) haar eigen leeftijd zou ze toch andere dingen doen en bespreken dan met een volwassene. Maar de coördinator van Handjehelpen zag in Wilma een potentiële match, dus waarom niet?” De matchmaker heeft het bij het juiste eind: het klikt meteen tussen Wilma en Jill.

“De eerste kennismaking was met Jills ouders erbij”, vertelt Wilma. “We hebben elkaar leren kennen en het was heel gezellig. Je krijgt allebei  bedenktijd of je het leuk vindt, niemand hoeft een druk te voelen. Wij wilden het contact graag verlengen.” Dat is een goed besluit geweest, want zeven jaar later zien de twee elkaar nog steeds. “In het begin zagen we elkaar om de week twee uur. Ik dacht eerst: kan ik iets betekenen in twee uurtjes? Maar het bleek toch van wel. Met elkaar zijn is al genoeg. We knutselden veel en speelden spelletjes. Nu ze ouder wordt doen we nog meer leuke dingen en kunnen we over van alles praten.”

Jill somt op wat ze zoal ondernemen. “We fietsen veel, op een elektrische tandem. Dan lunchen we ergens en gaan lekker kletsen. We zijn weleens naar de dierentuin en naar een voorstelling geweest. Dat is erg leuk, samen op pad zijn en dat Wilma dan spontaan blijft eten of langer blijft als mijn ouders naar een feest gaan.” Wat ze nog met elkaar willen doen? “Een dagje naar een aquarium. En ooit in de toekomst een weekend weg of een vakantie, zoals een stedentrip“, zegt Jill enthousiast tegen Wilma. “Dat is een goed idee.”

Contact houden

Door oorpijn stopt Jill een aantal jaar geleden tijdelijk met zwemles. Met Wilma pakt ze het zwemmen weer op. Een keer per week gaat ze mee naar het zwembad. “Ik hoop mijn zwemdiploma dit jaar te halen”, zegt Jill. Maar haast heeft ze niet. “Beter goed leren en lang op zwemles zitten, dan snel slagen en het niet goed kunnen. Dan lig je op de bodem.”

Komend jaar doet Jill eindexamen. Het is nog even de vraag of ze elkaar wekelijks kunnen blijven zien, maar contact houden ze zéker. Wilma: “Misschien wordt het minder frequent, maar we blijven elkaar spreken.” Dat bevestigt Jill. “We zullen er áltijd voor zorgen dat we er voor elkaar zijn. Ik weet dat als ik Wilma nodig heb, dat ze komt. Heeft ze mij nodig, kom ik ook.”

Leven verrijken

Het tweetal raadt dan ook iédereen aan om zich aan te melden als maatje. “Het geeft veel voldoening, kost geen moeite en is alleen maar leuk”, vertelt Wilma. “Vrijwilligerswerk is niet altijd ‘een moetje’, zoals fluiten bij een voetbalwedstrijd. Kies iets uit wat je leuk vindt om te doen, dan haal je er energie uit. En je zit er niet aan vast, je kunt je altijd terugtrekken. Dat maakt het laagdrempelig. De activiteiten hoeven niet groots en meeslepend te zijn, ergens naartoe fietsen is al leuk.”

Jill weet als geen ander hoe een maatje je leven kan verrijken. “Ik zou het echt doen”, adviseert ze mensen die twijfelen om vrijwilligerswerk te doen. “Ik vind het belangrijk dat je omkijkt naar andere mensen. Al vraag je de eenzame buurman hoe het gaat en drink je een kopje koffie met hem – dat kan al veel voor iemand betekenen. Voor je het weet heb je een zeven jaar durende vriendschap. Ik heb zeven prachtige jaren gehad en ik hoop op nog twintig jaren samen.”

Dit verhaal is geschreven en gepubliceerd door LINDA. in samenwerking met Oranje Fonds.