Richard en Robin zijn steungezin voor Jonas (12)

Richard (34) en Robin (35) zijn al langere tijd samen en sinds twee jaar steungezin voor Jonas* (12). De mannen hebben het goed; mooie carrières, fijn huis, leuk leven. Ze voelen ruimte om te delen en doen dat ook graag. Elke drie tot vier weken komt Jonas een dagje in het weekend. Even alle aandacht voor hem en zijn ouders de handen vrij. “We hebben een super gezellige dag samen en het is fijn om iets voor Jonas en zijn gezin te kunnen betekenen.”

Richard en Robin zitten niet stil; ze reizen graag, hebben een goede baan, sporten veel en bekleden als vrijwilliger bestuursfuncties bij verschillende organisaties. Een jaar geleden verhuisden ze van Utrecht naar een prachtig monumentaal pand in het hart van Oudewater. Zelf omschrijven ze hun leven als overzichtelijk, niet te complex. Goed op de rit, kort samengevat. Vanuit die situatie voelden ze de ruimte iets voor een ander te betekenen. 

Richard: “We zijn ons bewust van onze bevoorrechte situatie. Mede doordat we veel reizen, weten we hoe goed we het hier hebben. Onze bubbel is niet de standaard en we willen daar actief buitentreden, onze horizon verbreden. Het is gemakkelijk om je eigen gang te gaan, maar we hebben de tijd, ruimte en middelen om ook iets voor een ander te betekenen. Vanuit die gedachte hebben we contact gezocht met Handjehelpen.”

Steungezin
Robin: “We waren niet direct van plan steungezin te worden en hebben meerdere hulpvragen overwogen. Samen met regiocoördinator Anne Belo hebben we eerst goed besproken wat wij kunnen bieden en waar onze interesses liggen, maar uiteindelijk voelde dit als iets dat bij ons past. Er is veel behoefte aan steungezinnen en de vraag van Jonas en zijn gezin sprak ons aan.”

“Jonas' oudere zus, Valerie, heeft een verstandelijke beperking. Ze heeft veel zorg nodig en het gezin is onvermijdelijk rond haar georganiseerd. Dat heeft voor Jonas natuurlijk ook consequenties. Er is minder vrijheid en ongedwongenheid en dat gunnen Jonas’ ouders, Marieke en Erik, hem wel enorm. Daarom zochten zij naar een plek waar het af en toe helemaal om Jonas mag gaan. Exclusieve aandacht, waarbij hij geen rekening hoeft te houden met de behoeften of prikkelgevoeligheid van zijn zus. Die aandacht kunnen wij bieden. Bij ons kan hij de dingen doen die bij zijn leeftijd passen en die hij leuk vindt. En Jonas houdt precies van de dingen die wij ook leuk vinden; LEGO, spelletjes doen, films kijken, af en toe een dagje uit, naar een leuk museum bijvoorbeeld. Daar zat dus een enorme klik”, aldus Richard.

“We mochten mee naar Jonas’ eindmusical, terwijl er maar heel weinig kaartjes te vergeven zijn. Dan merk je ineens dat je meer voor iemand betekent dan je beseft.” 

Robin: “We doen dingen die we met z’n tweeën misschien minder snel zouden doen. Een dagje Nemo of naar een Escaperoom. Door Jonas beleven we zelf ook meer. Terwijl we ook vaak genoeg lekker thuis wat aan lummelen. Iets bakken, spelletjes doen, film kijken, een rondje met de hond, samen boodschappen doen en koken. Van tevoren stemmen we af waar Jonas zin in heeft en wat voor iedereen uitkomt. Dat gaat heel natuurlijk. We hebben een gezamenlijke app-groep met Jonas en zijn ouders en communiceren open met elkaar. In de ochtend wordt Jonas door zijn ouders gebracht en na het eten, in de loop van de avond, brengen wij hem weer thuis. Dan drinken we samen wat, vertellen we over de dag en kijken we alvast naar een volgende datum. Heel flexibel. We zien elkaar met regelmaat, maar er is genoeg ruimte om af te stemmen wat wel of niet uitkomt.” 

Zorgvuldige begeleiding
Richard: “Eigenlijk ging het al snel heel soepel en vanzelfsprekend. Dat heeft natuurlijk te maken met de klik, maar zeker ook met de goede begeleiding door Handjehelpen. Voor ons was het aanvankelijk best een beetje zoeken en een grote verantwoordelijkheid; je krijgt toch ineens de zorg over andermans kind. En Marieke en Erik moesten die zorg natuurlijk ook overdragen. Dat is niet niks. Handjehelpen gaat daarbij heel zorgvuldig te werk. We hebben meerdere momenten genomen om kennis te maken. Eerst op kantoor bij Handjehelpen, later op neutraal terrein met een wandeling in het bos en op een gegeven moment ook bij ons thuis, om nog beter te voelen of de klik goed was. Bepaalde praktische zaken - zoals eventueel medicijngebruik, eetgewoontes of slaaptijden - worden goed vastgelegd en Handjehelpen is ook nu nog actief betrokken. Ze checken met regelmaat in en als is het nodig is kunnen we met hen afstemmen. In het begin was dat soms best wel eens handig. Je moet toch een beetje je rol en draai vinden. In hoeverre is het aan ons om iets te vinden van eetgewoonten of schermtijd bijvoorbeeld? Inmiddels gaat dat vanzelf, omdat het contact met Marieke en Erik zo goed verloopt. En ook omdat Jonas gewoon een hele leuke jongen is.”

Vertrouwd
Robin: “Je merkt ook dat hij zich inmiddels vertrouwd bij ons voelt en het echt naar zijn zin heeft. Dat toont zich meestal terloops, maar uitgesproken momenten zijn er ook. De eerste keer dat we merkten dat hij echt zichzelf durft te zijn bij ons was bijvoorbeeld toen hij tijdens het spelen van een spelletje rond de tafel danste van plezier. Of de keer dat hij voor de eerst bleef logeren. Dat was best spannend, maar in de ochtend hoorden we hem naar beneden scharrelen en na een tijdje werd het stil. Toen wij naar beneden kwamen, lag hij opgekruld met de hond. Samen weer in slaap gevallen. Helemaal in z’n element. En vorig jaar mochten we mee naar zijn eindmusical, terwijl er maar heel weinig kaartjes te vergeven zijn. Dan merk je ineens dat je meer voor iemand betekent dan je beseft.” 

Laagdrempelig en passend
Wat de mannen aan potentiële vrijwilligers willen meegeven? Richard: “Vrijwilligerswerk klinkt als iets groots, maar het kan ook heel laagdrempelig en je haalt er zelf ook echt iets uit. Jonas brengt extra leven in huis en het voelt fijn om iets voor iemand te kunnen betekenen. Jonas een leuke dag bezorgen en zijn ouders die even hun handen vrij hebben. Voor zichzelf of om één op één iets met Valerie te doen. Voor ons voelt het helemaal niet zwaar en we krijgen wel regelmatig terug hoeveel het voor Jonas en zijn gezin betekent. Dat voelt goed.”

“Als iedereen een klein beetje naar elkaar omkijkt, een ander helpt waar mogelijk - en dat mag heel klein zijn - kunnen we samen het verschil maken. De wereld een stukje mooier maken.”

Robin: “Vaker dan je denkt past zoiets ook gewoon in je leven. Je kan iets zoeken dat past bij jouw situatie; er zijn zoveel mogelijkheden. Iemand kan al geholpen zijn met een kleine wandeling. Als je dan toch een rondje met de hond loopt, kan er misschien ook wel iemand mee? Of als je naar het park of een speeltuin gaat met je kinderen, waarom dan niet eens een extra kind meenemen?”

Waardevol
Richard en Robin zijn ervan overtuigd dat het van waarde is, hoe klein ook. “Er zijn zoveel mensen die nu hulp kunnen gebruiken. Wereldwijd, maar ook in je eigen omgeving. Dat voelt soms overweldigend, maar je kunt meer betekenen dan je denkt. Zoom een beetje uit, kijk buiten je eigen bubbel. We worden steeds individualistischer met z’n allen en het is zo makkelijk om naar een ander, of naar de overheid, te kijken voor verandering. Makkelijk om te denken in tegenstellingen; pro/ con, rechts/ links en dergelijken, maar uiteindelijk maken we de maatschappij samen. Als iedereen een klein beetje naar elkaar omkijkt, een ander helpt waar mogelijk, kunnen we samen het verschil maken en de wereld een stukje mooier maken.”

*Jonas, zijn zus en zijn ouders wilden liever niet met hun echte naam in het artikel.

Wil jij je ook inzetten voor een ander als steungezin of als maatje? Bekijk voor meer informatie:

Meer over Steungezinnen Alles over vrijwilligerswerk Vacaturebank